Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker

3 manieren waarop Jezus als baby God laat zien

Een reactie plaatsen

Het idee dat ik met Kerst een baby zou moeten aanbidden staat me altijd een beetje tegen. Een Joodse timmerman die de Zoon van God is, oké, maar een baby die geen benul heeft van wat er gebeurt, die niet zindelijk is en vooral slaapt? Daar komt iets in mijn binnenste tegen in opstand. Die timmerman en die baby zijn dezelfde persoon, dat weet ik, maar toch…

In Johannes 1 vers 18 staat dat niemand God heeft gezien, maar dat Jezus God zichtbaar maakt. Vaak denk ik dan aan Jezus als volwassen man. De Jezus van de Bergrede, van de ruzies met Farizeeën, van het schrijven in het zand. De man die in hoe Hij is, wat Hij doet en wat Hij zegt laat zien hoe God is. Het is echter geen toeval dat Jezus als baby is geboren. God kon op allerlei manieren naar de aarde komen, op allerlei momenten, op elk mogelijk plek, maar Hij koos ervoor om als baby geboren te worden. Wat zien we dan van God als we naar het kindje Jezus kijken?

1. God vertrouwt zich toe aan mensen

Jezus had ook gewoon op zijn 30e ergens kunnen verschijnen, onafhankelijk en soeverein. God kiest er echter voor om voor de uitwerking van zijn plannen afhankelijk te zijn van mensen. De mens is voor God plan A voor zijn werk in de wereld en er is geen plan B. God verbindt zich innig met de mensen die Hij gemaakt heeft. Je zou kunnen zeggen dat als mensen falen God faalt. Ware het niet dat Gods plan doorgaat en dat Hij voor de uitvoering van dat plan zich steeds weer tot ons keert. Heel soms neem God zijn toevlucht tot een wonderlijk ingrijpen in deze wereld en zien we zijn macht. Vele malen vaker gebruikt Hij mensen daarvoor en zien we zijn vertrouwen in ons.

2. God kiest de langzame weg

Jezus is nog geen tiende van zijn leven werkelijk actief geweest als verkondiger van Gods Koninkrijk. De rest lijkt toch vooral verspilling van tijd. Geboren worden, opgroeien, leren eten, tandjes die doorkomen, leren lopen, naar school, helpen in de werkplaats, zaagsel opvegen. Allemaal nutteloze dingen als je de Zoon van God bent, zou je zeggen. En dan toch die baby. God gaat voor de langzame weg, voor de ontwikkeling, voor de processen. Geen instantmessias, maar een werkelijk mens. God werkt vaak helemaal niet zo snel als we zouden willen en Hij lost zeker niet met een vingerknip onze problemen op. De langzame weg is echter wel vaak de meest menselijke weg.

3. God vereenzelvigt zich met mensen

God wil alles meemaken, van het begin tot het eind, die hulpeloze baby is niet de messias als mens, maar het zegt ook dat God ook echt compleet mens wil zijn. Hij komt niet binnenvallen om de wereld te redden. Hij vertrouwt zich toe aan mensen, Hij kiest de langzame weg, en kiest er daarin bovenal voor om volledig te willen weten hoe het is om mens te zijn. Hij laat zien dat hij één is met zijn schepping en dat hij helemaal zijn meest geliefde schepping wil zijn. Dat is nog een stapje verder dan je toevertrouwen aan de mensheid: het is helemaal, volledig, ondubbelzinnig kiezen om zelf deel te zijn van iets wat je zelf gemaakt hebt.

Jezus als baby laat iets van God zien, van de keuzes die God maakt. Het blijft een gek gevoel om naar dat kind te kijken en te weten dat het mijn aanbidding waard is. Maar als ik nadenk over God, over zijn keuze voor mensen, zijn keuze om zich te vereenzelvigen met mij, zie ik dat kind met andere ogen. Dat kind is niet zomaar een kind, dat kind is zelfs niet een soort van symbool van die keuze van God. Dat kind dat geboren is, is de God die die keuze gemaakt heeft.

 

(Fotocredit: peasap, creative commons)

Advertenties

Ja, ik wil hierop reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s