Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker

Hoe je je leven op de rots bouwt in plaats van op het zand

4 reacties

Soms verpesten zondagsschoolliedjes het oorspronkelijke verhaal voor je. Dan zing je als kind duizend keer zo’n liedje, onder leiding van een juf met lange rok en tamboerijn (ook wel ‘tante’ genoemd), en denk je dat je het wel weet. Tot het liedje een grove versimpeling blijkt en het verhaal anders ging dan je dacht. Bij mij was het echter één keer andersom. Het zondagsschoolliedje bleek zo’n vage abstractie te zijn, dat ik nu pas (26 jaar later) ontdek hoe concreet het verhaal eigenlijk is. Het gaat om het verhaal over bouwen op de rots en bouwen op het zand.

Het kinderliedje begint met een wijs man die zijn huis op de rots bouwde. Vervolgens kwam de storm. De regen daalde neer (in dit liedje valt regen niet, maar daalt) en het gebed steeg op (niet dat je dat laatste in de Bijbel tegenkomt), maar het huis op de rots stond vast. Vervolgens komt er een dwaas man. Hij bouwde zijn huis op het zand. In mijn hoofd had ik altijd een plaatje van het strand voor me, waar dan een huis op stond. Logisch dat dat instort. En gelukkig maar, want bij het omvallen mocht je heel hard in je handen klappen en op de grond vallen en dat was het hoogtepunt van het lied.

Iets met levenshuis

Maar dan de toepassing: “Bouw je levenshuis op Christus de Heer” zongen we. Jarenlang heb ik gedacht dat dat de boodschap van het verhaal was: bouw je levenshuis op Christus de Heer. Lekker abstract, want vager dan de term ‘levenshuis’ kan het bijna niet en hoe je dat dan moet bouwen kwam ook niet naar voren. Waarom Jezus opeens Christus de Heer heette, was me ook onduidelijk. Het is een leuk lied, daar niet van, maar het heeft het verhaal voor mij altijd abstract gehouden. Wist ik veel wat ik met dat levenshuis moest. Mooi verhaal, maar vaag.

Welk fundament?

Toen ik laatst weer las over Jezus die dit verhaal vertelde viel me opeens op hoe concreet het eigenlijk is. Jezus vraagt je niet je ‘levenshuis op hem te bouwen’, Hij stelt feitelijk de heel concrete vraag: Welk fundament leg jij voor je leven? In zijn beschrijving van de wijze man is Jezus ook behoorlijk praktisch. Hij vergelijkt de wijze man met iemand die ten eerste naar Jezus komt, ten tweede naar hem luistert en ten derde doet wat Hij zegt. Dat zijn al drie belangrijke stappen.

De concrete vraag is dus: welke keuzes maak jij nu, op dit moment, die als fundament dienen voor de rest van je leven. Welke keuzes maak jij nu in je verkering die als basis dienen voor je relatie en je huwelijk. Is dat de keuze van kwetsbaarheid en luisteren of de keuze van verstoppen en lust? Welke keuzes maak je nu die als basis dienen voor je geloof? Welke keuzes maak je nu die als basis dienen voor de rest van je carrière, je gezinsleven, je zelfbeeld? En baseer je je daarbij op wat Jezus zegt?

Jezus zegt in dit verhaal: Ik heb zinnige dingen te zeggen over die keuzes die jij maakt, die zoveel invloed hebben op de rest van je leven. Zou je naar me willen luisteren? Dat is bouwen op de rots, op een stevig fundament. Niks vaag gedoe over levenshuis, maar gewoon: welke keuzes maak je nu?

 

(Fotocredit: State Library Victoria)

Advertenties

4 thoughts on “Hoe je je leven op de rots bouwt in plaats van op het zand

  1. heel goed Matthijs! Gods zegen bij het schrijven

  2. Wat dit duidelijk maakt tav zo’n oud kinderlied is dat men toen nog onvoldoende wist dat kinderen tot een bepaalde leeftijd niet abstract kunnen denken. Dat laat jouw reactie ook zien, je nam het letterlijk, al betwijfel ik of je een aantal van de vragen die je nu neerlegt, toen al had. Het is zelfs zo dat kinderen tot een bepaalde leeftijd de historie niet kunnen volgen en het daarom veel beter is om met thema’s te werken. Dat zat in dit liedje dan wel weer goed. Over deze thema’s loopt vaak nog steeds discussie tussen getrainde kinderwerkers en kerkleiders die niet geschoold zijn in de ontwikkeling van het kind, maar dat terzijde.
    Ja er bestaan veel gedrochten van Chr kinderliedjes, (ook van volwassenliedjes trouwens), wat ik jammer vind is dat je alleen die kant belicht en daar ook nog eens een nogal stoffige sfeer bij schildert (de lange rok, de tamboerijn) en er kennelijk maar 1 lied bestond wat een tegengesteld effect had.
    Er zijn veel verhalen van mensen die allang niet meer geloofden, die in een bepaalde periode van hun leven opeens zo’n zondagsschoolliedje herinnerden. Dat werd dan de tricker om weer naar God te gaan.
    Een kindergeheugen is ijzersterk, en wat daar in opgeslagen wordt heeft levenslange impact. Soms zet het je later aan het denken, zoals bij jou (wat als je dit nooit gezongen had?), soms komt het opeens terug als troost of als herinnering (jesus loveU you this I know ….). Dat is wat ik zo geweldig vind, maar waardoor ik ook besef hoeveel verantwoording wij als volwassenen hebben tov de kinderen.

  3. Ha Marieke. Bedankt voor je aanvulling. Voor de strekking van de blog was het genoeg om het liedje inderdaad even eenzijdig te benaderen. Je aanvulling snijdt hout!

Ja, ik wil hierop reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s