Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker

3 gebieden waarop ‘Laat uw Koninkrijk komen’ spannend is (Onze Vader #4)

2 reacties

Wat mij betreft heeft het geloof zelf en zeker het idee van het Koninkrijk van God een zekere spanning in zich. Helemaal als we spreken over Gods Koninkrijk (God, als in perfect en liefdevol en heilig) dat op aarde aanwezig is (aarde, als in gebroken en imperfect en rommelig).

Het woord spanning heeft in het Nederlands verschillende smaken. Wat ik bedoel is niet spanning in de zin van stress, maar meer spanning in de zin van steeds weer balans moeten vinden, zoals een koorddanser op een koord. Of zoals lopen feitelijk ‘gecontroleerd vallen’ is. Spieren die zich spannen om steeds maar weer overeind te blijven.

Ik zal het woord spanning gebruiken in deze blog, maar dan vooral in de zin van die spierspanning die steeds weer nodig is om ons evenwicht te corrigeren. Teveel naar de ene of de andere kant heeft ongezonde gevolgen. (Ik ben een groot voorstander van nuance, maar daarover later meer.)

Nadenkend over het idee van Gods Koninkrijk dat op aarde aanwezig is voel ik drie gebieden van spanning.

1. God als Koning, God als Vader

Deze spanning is al eerder in deze serie aan de orde geweest. Ik vind het stoer om God als Koning te zien. Lekker Lord of the Rings-achtig, met vlammende zwaarden en opzwepende speeches. Ik hou meestal niet van oorlogsmetaforen in het geloof (behalve als het op Lord of the Rings lijkt…) en stel me God als Koning dan ook wel eens voor als heerser op de troon die wijs en vrijgevig zijn koninkrijk bestuurt en vrede en welvaart over het land brengt. Een beetje zoals de computerspellen die ik als tiener speelde, waarin je je eigen koninkrijk op moest bouwen.

God als Vader is een beeld van God dat steeds belangrijker voor me wordt, maar dat voor mijn gevoel ook op gespannen voet staat met God als Koning. En toch is God het allebei. Ik vind het soms maar bar moeilijk om al die verschillende kanten van God in het zicht te houden om te voorkomen dat mijn beeld eenzijdig wordt.

2. Already and not yet

Het is een van de basisprincipes van de Vineyard-beweging, de gemeenschap waar ik deel van uitmaak: Het Koninkrijk van God is er al, maar nog niet helemaal. Ook daar zit een spanning. Het is er namelijk al, dus we kunnen vertrouwen op Gods kracht en weten dat we bijvoorbeeld kunnen bidden om genezing. God is aan het werk op aarde.

Aan de andere kant weten we dat Gods Koninkrijk nog onderweg is, het is er nog niet helemaal. Het is nog niet op een punt dat alles ook maar goed gaat. Bij het bidden om genezing bijvoorbeeld is het nu eenmaal de praktijk dat mensen ook na gebed niet genezen. Die spanning blijft altijd aanwezig. Die spanning vind ik ook steeds weer voelbaar, in het voorbeeld van genezing, maar ook zoals ik in de inleiding beschreef: de komst van het goddelijke in het menselijke.

3. Werken en geloof

Als God Koning is en zijn Koninkrijk bestuurt, is Hij er ook verantwoordelijk voor. Dan kunnen wij meebouwen, maar we hoeven het niet te dragen. Het is net zo’n soort spanning als ‘already and not yet’: We willen er hard voor werken en dingen voor doen, maar het hoeft niet. Het hangt van ons af, maar ook weer niet. God geeft zijn plan vrijwel volledig in handen van mensen, maar houdt tegelijkertijd zelf de touwtjes vast.

In theorie zou dit moeten leiden tot mensen die in ontspanning en vreugde met God leven. In de praktijk leidt het helaas tot schuldgevoel over gemiste kansen, overspannen dominees en pusherige evangelisten die vinden dat zij de wereld moeten bekeren (of het gewoon niemand anders toevertrouwen). Ik richt me veel te veel en veel te vaak op de dingen die ik zou moeten bijdragen en niet genoeg op het feit dat het Gods Koninkrijk is en niet Matthijs-den-Dekker-land (zoals in die computerspelletjes die ik als tiener… nou ja, je snapt het wel).

Spanning is nodig

Ik vind het beeld van spierspanning mooi, omdat het daarin gaat om balans. Die spanning is nodig om in balans te blijven en te kunnen bewegen. De spierspanning in mijn geloof en in de dingen die ik geloof over het Koninkrijk van God is een gezonde spanning.

Zoals een verkrampte of een compleet ontspannen spier niets kan doen, zo is de spanning in mijn geloof nodig om in beweging te blijven. Om te blijven zoeken, vragen, vinden, om te blijven geloven, delen, werken. Om te blijven wandelen rond de kern en richting de kern van mijn geloof. En om actief te kunnen zijn in Gods Koninkrijk en mee te bouwen aan het plan dat God uiteindelijk zelf helemaal af zal maken.

 

Dit is deel 4 in een serie blogs over het Onze Vader. Geen Bijbelstudie, achtergrondzoektocht, bronnenanalyse, verklaringen of uitleggingen. Wel: het Onze Vader voor mezelf dichterbij brengen door gewoon wat gedachten bij de verzen aan te laten haken. De andere delen:  Onze Vader in de hemel. Laat Uw naam geheiligd worden. Laat Uw Koninkrijk komen en laat uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel. Geef ons vandaag het brood dat we nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was. Breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad. Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid. Amen.

(Fotocredit: Abgail Keenan via Unsplash.com)

Advertenties

2 thoughts on “3 gebieden waarop ‘Laat uw Koninkrijk komen’ spannend is (Onze Vader #4)

  1. Mooi geschreven Matthijs! Erg herkenbaar, de juiste spanning vinden.
    Bedankt 🙂

Ja, ik wil hierop reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s