Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker

De medelijder [Kort verhaal]

Een reactie plaatsen

Vandaag is Goede Vrijdag. Voor deze gelegenheid plaats ik niet een blog zoals normaal, maar heb ik een verhaal geschreven.

De medelijder

Voor de lunch

Joris richtte zijn gedachten op de pijn in zijn hoofd. Hij tastte het gevoel af, keek er als het ware in rond en trok zijn conclusies. Het was duidelijk. “U heeft inderdaad migraine, mevrouw De Tres.” Hij trok een blaadje van zijn memoblok, krabbelde een recept en schoof het over het bureau naar zijn patiënte. “Dit is voor smelttabletten. Als u op de weg naar buiten even langs mijn assistente loopt, zet zij het voor u in de computer. Amazon levert het naar verwachting binnen 3,5 uur en overlegt met uw verzekering. Instructies staan op de verpakking.”

De pijn in zijn hoofd kwam weer op. Geroutineerd klikte Joris de chip uit de port achter zijn rechteroor, drukte hem in de houder en schoof ook deze over het bureau. “Houdt u de chip de komende week nog even in. Als de migraine erger wordt, voel ik nog een keer voor u.”

Joris keek de vrouw na, terwijl zij de deur uit stommelde. Haar onderkin ging haar vooruit en haar parfum kwam haar achterna. Waren alle patiënten maar zo makkelijk als deze. Soms verlangde hij naar een rustige praktijk, met kwalen die meteen duidelijk waren en pijntjes die dragelijk en behandelbaar waren. Maar ja, hij was dr. J.P.J. Korneel, sensitief arts. Hij was bovendien niet alleen een van de eerste, maar ook een van de beste. En daarmee de bekendste. Het was niet voor niets dat mensen als mevrouw De Tres, met hun alledaagse klachten, toch door hem gevoeld wilden worden.

Ach, hij was er ook wel blij mee. Deze kalme ochtend was lekker, met het heftige geval dat hem die middag wachtte. Het was een goede voorbereiding, een mooie opbouw naar de klus die na de lunch op zijn agenda stond.

Het dossier lag klaar op de hoek van zijn bureau. Hij bladerde er nog eens doorheen. Jonge patiënt, drie keer om onverklaarbare redenen in coma geraakt, zwak en uitgeteerd. Pijn, veel pijn, maar scans van buitenaf konden niets vinden. Een sensitief arts was de laatste kans om van binnenuit proberen uit te vinden wat er mis kon zijn. Het was een zwaar geval. Joris had de rest van de middag vrij gepland, hij zou doodvermoeid zijn na deze patiënt. Maar voor dit soort mensen deed hij wat hij deed, hier kon hij echt wat betekenen. Hoe zwaarder de klus, hoe groter zijn impact als arts zou zijn.

Afijn, eerst eten. Hij zou maar best een lichte lunch nemen.

 

Na de lunch

Zodra de senso-chip van de port van de patiënt naar zijn eigen port is verhuisd, vlamt de pijn als een slok zoutzuur door zijn ingewanden. Zoals elke keer wordt Joris erdoor bevangen. Laat de paniek toe en tel tot vijf, denkt hij, dan aan het werk. Eén. Focus. Focus! Hij onderdrukt de neiging naar zijn buik te grijpen. Twee. Blijf rustig ademen. Zijn handen omklemmen de rand van de speciale ligstoel naast de patiënt. Drie. Dit is niet jouw pijn. Zijn lichaam wil draaien, kronkelen, respijt. Vier. Dit zit alleen in je hoofd, niet in je lichaam. Langzaam krijgt zijn training de overhand. Vijf. Je bent hier om een patiënt te helpen. Joris ademt een keer diep in en uit. Aan de slag.

Hij stelt zichzelf voor als een mijnwerker in het lichaam van de ander. De pijn is zijn navigatie, de ziekte zijn bestemming. Hij concentreert zich op de bron, loopt in gedachten door het spijsverteringskanaal en voelt de pijn toenemen. Hij loopt verder, de pijn neemt weer af. Alsof hij tegen de stroom in worstelt dringt hij zich terug richting de pijn. Zijn spieren spannen zich en beginnen licht te trillen. Daar, daar komt het vandaan. Als sensitief arts kent hij elke nuance van het lichaam en kan pijn of ziekte lokaliseren op plekken waar een patiënt geen woorden voor kent. Nog even verdragen. Het voelt of zijn mijnwerker nog enkele minuten met grote klauwen in de pijn graait, maar het is nodig om zijn diagnose grondig te checken. Hij voelt zweetdruppels -zijn eigen zweetdruppels- van zijn gezicht druipen. Dan drukt hij op de rode knop als teken dat de chip verwijderd kan worden.

Joris rilt nog na en kijkt langzaam om zich heen. Naar de assistenten, naar de klok, naar de hartbewaking en uiteindelijk naar de patiënt. De pijn vertekent diens gelaat en het is duidelijk dat er bij hem nog een nieuwe aanval gaande is. Joris staat erop in dit soort gevallen bij de patiënt te zijn als hij voelt. Op de een of andere manier ziet die er anders uit, als Joris meegevoeld heeft met zijn pijn.

Voor de patiënt geldt dat ook. Die ziet hetzelfde in de ogen van de arts. Opeens ziet dokter Korneel er anders uit. In ongeveer de helft van de gevallen biedt een sensitief arts uitkomst en komt er iets aan het licht dat verdere behandeling op gang helpt. In bijna alle gevallen biedt een sensitief arts troost. Er is iemand die meevoelt, eindelijk iemand die de pijn begrijpt, iemand die meegeleden heeft. De pijn, het lijden, is niet weg, maar het is wel gedeeld. Iemand voelt wat ik voel. Er is iemand die het wéét. Je ziet het in zijn ogen.

Het is die blik die wat Joris betreft de grote beloning op zijn werk is. In de volksmond worden sensitief artsen ‘de medelijders’ genoemd; een eretitel, vindt hij. Het is het meeste dat ik kan doen. Pijn meevoelen, ziekte meedragen, al is het maar voor even, al is het slopend, al kost het hem veel kracht. Soms vindt hij het jammer dat hij niet méér kan doen. Pijn helemaal wegnemen, ziekte helemaal wegdragen, niet voor even, maar voor altijd. Genezen, volledig. Maar ja, als dit al zo slopend is, dan zou dát zeker al zijn krachten te boven gaan.

Met een druk op de knop komt het hoofdeinde van het bed langzaam overeind. Joris dicteert langzaam zijn eerste bevindingen aan de assistent en zakt vervolgens achterover in het kussen om bij te komen. Hij kijkt weer opzij. De ogen van de patiënt zijn open. Ze kijken hem aan.

Advertenties

Ja, ik wil hierop reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s