Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker


2 reacties

Amen, ja, amen. Aaaahamen, aaaahahahaaaaahameeeeeeen. Amen! (Onze Vader, slot)

“Amen is niet het sein tot kuchen in de kerk.” Zo vertelde een boekje over gebed mij ooit. Amen is veel meer. In veel bewerkingen van het Onze Vader die bedoeld zijn om te zingen is dat amen aan het eind een grote climax. Het wordt lang en plechtig uitgerekt (aaaahaaaaamen) en nog een paar keer herhaald. Je moet wat met dat korte woordje aan het eind.

Meen ik dit?

Een poosje geleden plaatste ik deze tweet:

Lees verder


Een reactie plaatsen

En toen kwam Gods wil… (Onze Vader #5)

Als kind las ik ‘uw wil geschiede’ vooral als een constatering. Wat God wil gebeurt. Punt. Waarom het een gebed zou zijn was niet helemaal duidelijk, maar blijkbaar wilde Jezus het nog even gezegd hebben. Toen ik met deze blog begon, besefte ik dat ik er al die tijd uiteindelijk nog niet heel veel verder over nagedacht heb. Als ik nu bedenk waarom dit gebed onderdeel is van het Onze Vader, heb ik daar twee gedachten bij: Het doet me denken aan Gods woord, maar ook Gods plan.
Lees verder


2 reacties

Jezus vult het gat in je leven (niet) op

Woorden hebben kracht. Taal heeft kracht. Dat is waarom ik schrijf en gefascineerd ben door taal en woorden. Ik vind het prachtig om mooie zinnen te zien of een artikel te lezen waarin iemand kraakhelder iets uitlegt dat ik nooit helemaal begrepen heb. Soms is de manier waarop we woorden geven aan dingen bepalend voor hoe we ernaar kijken. Denk aan het verschil tussen de woorden vrijheidsstrijders of terroristen als het over de berichtgeving rond Palestijnen gaat.

Vaak zijn het niet alleen de woorden die gebruiken die vormen hoe we naar iets kijken, maar ook de beeldspraak die we gebruiken. Tegenwoordig kan het bijvoorbeeld echt niet meer om een evangelisatieactie te omschrijven als een crusade, een kruistocht, zoals Billy Graham deed.
Lees verder

team hoyt


3 reacties

Waarom Rick Hoyt mij boos maakt

Twee jaar geleden liet een spreker op een event van Athletes in Action een filmpje zien van Dick en Rick Hoyt. Het maakte me boos. Vorige week zag ik het filmpje opnieuw en weer woelde het in mijn gevoel. Rick Hoyt is een meervoudig gehandicapte jongen die graag de Iron Man wilde volbrengen; één van de zwaarste triatlons ter wereld. Zijn vader Dick zei: Prima, ik ga je duwen. Hier het filmpje. Bekijk dat eerst.

Lees verder