Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker


Een reactie plaatsen

Hoe slaap mijn afgod werd

Wat anderen met calorieën hebben, of met geld, heb ik met slaap. Ik tel mijn slaapuren, vraag me af of ik genoeg heb, maak me zorgen als het niet zo is. Als ik ’s ochtends wakker word, maak ik me druk dat ik niet genoeg geslapen heb. ’s Avonds om negen uur word ik onrustig, omdat ik op tijd op bed wil liggen. Ik vraag me ’s avonds al af hoe vroeg ons kind nu weer wakker zal worden. Ik bid God dat we met z’n allen door kunnen slapen die nacht. Het houdt me vaak en veel bezig.

Wat anderen met calorieën hebben, of met geld, heb ik met slaap. Het is een afgod geworden. Voor iedere verse ouder is slaap een issue, maar voor mij is het meer. Ik heb slaap nodig, echt wel die acht uur per nacht. Zo zit ik in elkaar en dat weet ik van mezelf. Maar nu beheerst het me meer dan goed voor me is. Zorg voor mezelf door goed te slapen sloeg om in angst. Gek, want wat heeft een afgod nou helemaal te bieden?

Valse zekerheid

Zoals alle afgoden biedt focus op slaap me een gevoel van controle. ‘Als je maar zorgt dat je genoeg slaapt, komt het wel goed met je leven.’ Als ik dit maar goed kan doen, gaat alles makkelijker, wordt alles beter. Een afgod biedt je valse zekerheid. En zekerheid is fijn in een leven waar controle en zekerheid je ontglipt, als een kat die een stuiterbal probeert te vangen. [Lees verder]

Deze week is mijn blog te vinden op de site van Navigators, waar ik vaste blogger ben. Klik door om de rest te lezen.

(Fotocredit: Hernan Sanchez)


Een reactie plaatsen

De 5 fobieën van christenen

Kijk, iedereen heeft wel ergens een fobietje of complexje. Bij mij is het onder andere arachnofobie: angst voor sp***en. Brr. Maar soms lijkt het of christenen daar een aantal collectieve fobieën aan toevoegen. En dan bedoel ik niet alledaagse ongemakken als hexakosioihexekontahexafobie (angst voor het getal 666) of hippopotomonstrosesquippedaliofobie (angst voor lange woorden). Daar kunnen we aardig mee leven en ze belemmeren ons niet in ons functioneren.

Maar we hebben meer fobieën en ze blijken soms hardnekkig. En belangrijker: ze staan ons functioneren wél in de weg. Tijd om de confrontatie aan te gaan, dus, en onze angsten onder ogen te zien. Ik presenteer u: de 5 fobieën van christenen (geheel DSM-5 onverantwoord). Lees verder


Een reactie plaatsen

4 gebieden waarop christenen te bang zijn (deel 2)

Ik zat vroeger op een koor. Ik heb vrij weinig muzikaal gevoel en mensen die wel eens naast me in de kerk hebben gezeten zullen bij deze mededeling misschien een wenkbrauw optrekken. Het is waar: ik heb een poos op een koor gezeten en ik vond het leuk. We zongen echter één lied waar ik het tekstueel niet helemaal mee eens was. Bij dat lied bewoog ik mijn mond, maar maakte ik geen geluid. Dan was in ieder geval voor mezelf duidelijk dat ik er niet mee eens was! Na een optreden kregen we vaak applaus. Als mensen dan klapten lachte ik schaapachtig en sloeg even mijn ogen ten hemel. Ik wilde aangeven dat ik het allemaal niet zelf gedaan had, maar God. Ik stelde niet zoveel voor, het ging allemaal om God.

Deze twee gedragingen van mij in het koor (ik was trouwens tenor, mocht je nieuwsgierig zijn), zijn een milde vorm van angst op de twee gebieden die vandaag aan bod komen. Lees verder


2 reacties

4 gebieden waarop christenen te bang zijn

Christenen zijn op veel gebieden te bang. Dat is een stelling die ik wel aandurf. En dan bedoel ik dit keer niet angst voor God of juist angst voor de duivel of iets dergelijks. Ik bedoel dat ik bij christenen en in kerken angsten zie die tot kramp leiden. Zoals Yoda al zei: Fear is the path to the dark side of the force. Het is een angst die tot veel narigheid kan leiden. Want wat die dark side voor kerken is, is helaas wel bekend: controle, manipulatie, veroordeling.

Ik zie vier gebieden waarop christenen, mijzelf inbegrepen, vaak te bang zijn. Twee komen nu, twee volgende week, anders wordt deze blog te lang.
Lees verder


Een reactie plaatsen

God vergeeft je niet tegen heug en meug

Het heeft bij mij een poos geduurd voordat tot me doordrong dat God mij graag vergeeft. Ik heb al regelmatig iets verteld over mijn godsbeeld, en mijn beeld van God was vooral dat hij streng is en als hij vergeeft dat hij dat vooral doet omdat hij zich gebonden voelt aan zijn afspraak met de mensen. Tegen heug en meug, omdat hij nu eenmaal dat verbond heeft gesloten.
Lees verder

Bannet met fotoalbum


2 reacties

Waarom negatieve fantasieën gif voor je relaties zijn

Eerder heb ik geschreven over het verhaal dat ik mezelf vertel. Het verhaal dat ik een sukkel zou zijn en dat niet klopt met het verhaal van God. Laatst kwam ik een andere categorie verhalen tegen die ik mezelf vertel, die minstens zo gevaarlijk zijn: negatieve fantasieën. Je kent ze wel (of hopelijk niet): van die scenario’s in je hoofd waarin iemand negatief reageert en jij dan eens lekker de waarheid zegt. Of waar iemand je verkeerd behandelt en jij die persoon eens lekker op z’n nummer zet. Het zijn best leuke fantasieën, maar hoe meer ik me er bewust van word, hoe meer ik realiseer hoe vergiftigend ze werken. Lees verder

Groen sprietje tussen droge stoppels


Een reactie plaatsen

Hel, zondebesef en het Koninkrijk (deel 2)

“Het goede nieuws van Jezus is breder, mooier en dieper. Onze uitdaging is dat plaatje voor mensen te schilderen.” Dat schreef ik in mijn vorige blog over zondebesef en evangelisatie. Ik schreef dat mensen vaak geen zondebesef hebben en dat het schadelijk is daar dan alsnog op te blijven hameren. Vandaag ga ik mijn eigen uitdaging aan en wil ik iets laten zien van: Wat dan wel?

Lees verder