Open boek

Een blog van Matthijs den Dekker


Een reactie plaatsen

Waarom Jezus’ dood geen transactie was [Gastblog Johan Klein Haneveld]

Dit is een gastblog van Johan Klein Haneveld. Johan is schrijver van onder andere Indrukwekkende vrijheid, een boek dat me erg aansprak. Veel van wat Johan op zijn blog schrijft, sluit aan bij mijn eigen zoektocht en worsteling met geloven en God, vroeger en nu. Daarom heb ik hem gevraagd een gastblog te schrijven over transactioneel tegenover sacramenteel geloven. Het onderscheid tussen die twee gooide een wereld voor me open. Iets met dingen niet meer hoeven te verdienen en zo…

Schipbreuk en sacramenten

Een schipbreukeling dreigt in de oceaan te zinken. Hij ziet een boot en roept om hulp. Hij zegt dat hij altijd dankbaar zal zijn als hij gered wordt. Iemand werpt hem een reddingsboei toe. Nu blijft hij drijven, terwijl om hem heen de anderen verdrinken. En vervolgens blijft hij de rest van zijn leven bezig met het terugbetalen van zijn schuld. Zo dacht ik over het christelijke geloof. Ik was de drenkeling, Jezus was de redder. Het leidde ertoe dat ik overspannen werd.

Lees verder


2 reacties

‘Verdien ik dit wel?’ is de verkeerde vraag

Voor de mensen die het nog niet wisten: ik leef van giften. Ik werk bij een organisatie die een deel van haar fondswerving uitbesteed aan haar medewerkers en daarom moet ik zelf mijn salariskosten bij elkaar werven. Het idee is niet zo raar als je denkt: als je aan Warchild doneert wordt daar ook personeel van betaald, alleen is bij mijn supportgroep die band directer en persoonlijker. (Lees ook eens deze en deze blog waarin ik een aantal mythes ontkracht.) Die persoonlijke connectie maakt het hele proces van leven van giften spannend, maar ook interessant. Het komt namelijk nogal dichtbij.
Lees verder

Op weg naar een groene horizon


3 reacties

Gedoogd of geliefd: een totaal ander (sacramenteel) wereldbeeld

Als ik niet opval, mag ik blijven.
Als ik niet opval, mag ik blijven.
Als ik niet opval, mag ik blijven.
Zo zat ik jarenlang in een hoekje van Gods Koninkrijk mijn best te doen om goed te zijn. Dan zou ik immers niet opvallen. En dan mocht ik blijven. Als ik wel op zou vallen (door bijvoorbeeld iets verkeerds te doen) zou God ontdekken dat ik er was en zou ik eruit geschopt worden. Het woord dat ik later op dat gevoel kon plakken was ‘gedoogd’. Ik verlangde naar me geliefd voelen, maar voelde me gedoogd. Lees verder